Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2004

3.2 In de toelichting op het middel wordt betoogd dat de bezwaartermijn van zes weken ex art. 6:11Awb niet aan een belanghebbende tegengeworpen kan worden als op basis van gepubliceerd beleid van tevoren vaststaat dat een tijdig ingediend bezwaar op inhoudelijke gronden zal worden afgewezen, terwijl later komt vast te staan dat zo'n afwijzing onverenigbaar is met gemeenschapsrecht. De belanghebbende betoogt dat de uitoefening van op het gemeenschapsrecht gebaseerde vorderingen praktisch onmogelijk wordt gemaakt als van tevoren vaststaat dat een bezwaar op inhoudelijke gronden zal worden afgewezen. In casu was dat het geval, gegeven het bestaan van de Resolutie van de Staatssecretaris van Financiën van 21 mei 1985, nr. 285-4356, V-N 1985, blz. 1659, pt. 34, aangevuld bij mededeling van 29 april 1992, nr. VB92/1004, V-N 1992, blz. 1693, pt. 24 (hierna: de Resolutie). Als reden om de Resolutie niet in twijfel te trekken maar kapitaalsbelasting op aangifte te voldoen, voert de belanghebbende aan het risico van boete-oplegging, nu uit de Resolutie het standpunt van de fiscus duidelijk is en niet-conformeren daaraan als opzet opgevat zal worden. Als reden om niet meteen in bezwaar te gaan tegen de eigen voldoening op aangifte, voert zij aan dat van een belanghebbende niet gevergd kan worden de kosten voor een dergelijke bezwaarprocedure te dragen als bij voorbaat vast staat dat het bezwaar afgewezen zal worden. De belanghebbende wijst op het arrest van het HvJ EG in de gevoegde zaken Hoechst en Metallgesellschaft.(7) Zij meent alsnog ontvankelijk te zijn in haar bezwaar, subsidiair dat prejudiciële vragen aan het HvJ EG moeten worden voorgelegd over haar ontvankelijkheid, en, om proceseconomische redenen, aldsan ook over de materiële kwestie van de verschuldigdheid van kapitaalsbelasting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0efa15bd5d2eec3b0ec7255ce6c8d5406e80b1aa0f3968873b6f46e3804514fe | shasum -a 256