Alinea 157 Parket bij de Hoge Raad 8 oktober 2004

Te beantwoorden is de vraag of belanghebbende redelijkerwijs kon weten dat zij accijnsgoederen geleverd kreeg die ten onrechte nog niet in de Nederlandse accijnsheffing waren betrokken. In dit verband komt het mij voor dat er geen reden is om aan belanghebbende, die onweersproken heeft gesteld alleen veraccijnsde olieproducten van in Nederland gevestigde leveranciers te kopen, kennis toe te schrijven met betrekking tot de regels bij grensoverschrijdende handel in accijnsproducten. Voorts vormen de geconstateerde factuurgebreken, zoals gezegd in onderdeel 3.2.3.4, op zichzelf onvoldoende rechtvaardiging voor heffing op de voet van artikel 2f van de Wet - de gebreken waren bovendien niet van dien aard dat de Inspecteur aan de hand van de in de administratie aanwezige facturen de herkomst van de goederen niet heeft kunnen bepalen. Anders dan de Inspecteur stelt acht ik het niet aftekenen van de CMR-vrachtbrieven door belanghebbende niet op voorhand laakbaar, nu het belanghebbende vrij staat om op andere wijze - door middel van facturen - de herkomst van zijn handelsgoederen aan te tonen. Ten slotte vermag ik niet in te zien hoe de omstandigheid dat belanghebbende zelf heeft mogen bepalen welke hoeveelheid product gefactureerd zou worden kan bijdragen aan het bewijs dat belanghebbende kon hebben geweten dat zij onveraccijnsde producten verwierf, nu de Inspecteur in dit verband geen nadere bijzonderheden heeft gesteld (bijvoorbeeld dat stelselmatig minder olie is gefactureerd dan belanghebbende in werkelijkheid ontving).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3bc26c8a4d718eb116d5275804d0ace6dca1b767ba01785fd070479a85fef11d | shasum -a 256