Alinea 216 Parket bij de Hoge Raad 18 juni 2004

6.3. Het middel slaagt evenwel voorzover het is gericht tegen 's Hofs oordeel dat belanghebbende aanspraak heeft op toepassing van het tarief van nihil als bedoeld in Tabel II, onderdeel a, post 6, Wet OB'68 in verbinding met artikel 12, eerste lid, UB OB'68. Belanghebbende heeft voor het Hof gesteld dat zij het in 1994 van G verkregen BTW-identificatienummer éénmaal in 1994 en tweemaal in 1995 heeft geverifieerd bij de rijksbelastingdienst te S. Voorts heeft het Hof feitelijk vastgesteld dat belanghebbende in alle gevallen door de belastingdienst is medegedeeld dat het betreffende BTW-nummer niet juist was. Verder staat vast dat het door G verstrekte identificatienummer niet begint met de voor Spaanse afnemers gebruikelijke landcode. Ten slotte blijkt uit de - door de Inspecteur overgelegde - resultaten van de gevensuitwisseling dat G nimmer voor BTW-doeleinden geregistreerd is geweest en dat G geen intracommunautaire verwerving heeft aangegeven of (Spaanse) omzetbelasting heeft voldaan. Deze omstandigheden laten naar ik meen geen andere gevolgtrekking toe dan dat belanghebbende bij de litigieuze intracommunautaire leveringen de onderworpenheid van haar afnemer G niet uit boeken en bescheiden heeft doen blijken en niet aan de vereiste zorgvuldigheid heeft voldaan om aanspraak te maken op toepassing van het nultarief. Naar ik meen is overigens niet van belang dat feitelijk niet is komen vast te staan of belanghebbendes verificatieverzoek uit 1994 was gelegen vóór of ná haar eerste intracommunautaire levering aan G. Beslissend is niet alleen of belanghebbende ten tijde van de intracommunautaire levering wist, maar tevens of belanghebbende op dat tijdstip behoorde te weten dat G niet voor BTW-doeleinden was geregistreerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/196acbe015392a6c2f0b54c13ceef5e34310f44f4e6b3b711bf4d74becce95d0 | shasum -a 256