Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2004

Dat de Tabel eigen aandeel kosten van kinderen de werkelijke kosten van verzorging en opvoeding zoveel mogelijk tracht te benaderen, is juist. Daarbij mag echter niet uit het oog worden verloren dat het uiteindelijk niet gaat om die kosten, maar om de behoefte van het tot onderhoud gerechtigde kind. Voorts mag niet uit het oog worden verloren dat ook bij een "reguliere" toepassing van de tabel (bij vaststelling van de behoefte van het tot onderhoud gerechtigde kind na echtscheiding aan de hand van het gezinsinkomen) niet de actuele (voor de verzorgende ouder opkomende) kosten worden vastgesteld, maar de kosten zoals die golden in de inmiddels niet meer bestaande situatie waarin de beide ouders met het tot onderhoud gerechtigde kind een gezinsverband vormden. De door de man bedoelde fricties met de werkelijkheid kunnen zich ook in die situatie zeer wel voordoen. Zo kan ook in die situatie sprake zijn van een aandeel in huisvestingskosten die een andere (meer kostbare) huisvestingssituatie (te weten die van partijen tijdens hun huwelijk) dan die van de verzorgende ouder reflecteren. Voorts kunnen ook in die situatie de berekende kosten - meer in het algemeen - zijn gerelateerd aan een welstandsniveau dat de verzorgende ouder het kind (ondanks de bijdrage van de andere ouder) onmogelijk kan bieden. Het lijkt mij niet fundamenteel onjuist ervan uit te gaan dat de realiteit dat het beoogde welstandsniveau niet kan worden gerealiseerd, de aan de hand van dat welstandsniveau berekende behoefte in beginsel onverlet laat. Ik deel dan ook niet het bezwaar dat het hof bij de vaststelling van de behoefte van het kind heeft geabstraheerd van de levensstandaard die het in de actuele situatie kan worden geboden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/005cda8a80c607b83684308d9a1df6dd8528bfb339cd605bdb60df8ab93a7e79 | shasum -a 256