Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 5 maart 2004

16) Fesevur heeft betoogd (NTBR 2002, p. 391 e.v.) dat geen bijzonder samenhangcriterium geldt in een geval waarin tussen de retentor en zijn wederpartij een duurovereenkomst bestaat van dien aard dat in de verplichting van de retentor als het ware meerdere (achtereenvolgende) prestaties aanwijsbaar zijn, maar deze niettemin deel uitmaken van één werk, terwijl voorts de (per tijdvak ontstane) vorderingen van de retentor niet per individuele prestatie zijn gespecificeerd, doch betrekking hebben op het geheel van alle in het desbetreffende tijdvak verrichte prestaties. In dergelijke gevallen is sprake van één overeenkomst betreffende één collectieve verplichting aangaande een hoeveelheid zaken, waaruit voor de retentor één vordering voortvloeit die op al deze zaken betrekking heeft, aldus deze schrijver. Fesevur geeft het voorbeeld van een opslagbedrijf dat regelmatig lege containers voor zijn wederpartij X in bewaring neemt, tegen bij het sluiten van de overeenkomst vastgestelde tarieven, waarbij X niet alleen zijn eigen containers, maar ook van derden gehuurde containers bij het opslagbedrijf in bewaring geeft. Fesevur betoogt nu dat het opslagbedrijf retentierecht mag uitoefenen op de aan een derde-verhuurder toebehorende containers ter zake van vorderingen die betrekking hebben op de containers van X; hier geldt volgens Fesevur geen debitum cum re iunctum-vereiste. De door Fesevur geschetste casus vertoont opmerkelijke overeenkomsten met het onderhavige geval, zij het dat in het onderhavige geval wel een registratie van de handelingen per containers plaatsvond en de door VGC verstuurde facturen wel een specificatie per container bevatten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc70e2aaa6d88135f396df9db4c5db55f638d8912dd6beb6833c344ab6275387 | shasum -a 256