Alinea 104 Parket bij de Hoge Raad 3 september 2004

4.20. Bij dit alles kan, ten overvloede, nog bedacht worden dat de schuldenaar, die nolens volens geconfronteerd is met het schuldeisersverzuim, in onzekerheid verkeert over de vraag of er wel sprake is van een verzuim, en of de daarover twistende schuldeiser uiteindelijk tot betaling verplicht zal blijken (en, zo ja, alsdan tot betaling in staat zal blijken). Dit brengt mee dat de schuldenaar in een lastig parket verkeert. De verkoper/schuldenaar dacht van de zaak die hij verkocht heeft, af te zijn, maar is dat misschien toch niet. De schuldenaar heeft hangende (het geschil over) het verzuim van de schuldeiser nog niet de beschikking over de met de schuldeiser overeengekomen tegenprestatie (in geld of anderszins). De schuldenaar is daardoor gehandicapt in zijn mogelijkheden om zijnerzijds een - veelal gewenst - vervangend object aan te schaffen. Het schoolvoorbeeld is vanzelfsprekend de casus van de verkoop van het woonhuis, waarbij de koper niet (tijdig) wil afnemen, en de verkoper, die onvoldoende middelen heeft voor een overbruggingsfinanciering, het verkochte huis tegen wil en dank blijft bewonen. Deze schuldenaar, die zich niet bijverzekert, neemt het risico van eigen verlies zonder (adequate) verzekeringsuitkering, voor het geval dat de zaak teloor gaat of ernstig beschadigd wordt zonder dat de schade met succes een eventueel aansprakelijke derde verhaald kan worden, en de schuldeiser per saldo gelijk blijkt te hebben en achteraf dus niet in verzuim blijkt te zijn geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7ff1f25e10752b6d889b316dc15e1f957a9325225cfb855d0d1dd92b8a7c13d8 | shasum -a 256