Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 3 september 2004

4.18. Hierbij wordt in aanmerking genomen dat Bouwconsulting het schip verzekerd heeft gehouden en dat niet is komen vast te staan dat - naar [eiser] heeft gesteld en Bouwconsulting heeft betwist (akte in conventie, pagina 4 onderaan) - het schip onderverzekerd was. Ter motivering van dit laatste wordt opgemerkt dat de marktwaarde van het schip noch door de oorspronkelijke vraagprijs van - naar [eiser] op zichzelf onweersproken heeft gesteld - f 1 miljoen noch door de overeengekomen koopprijs van f 700.000,-- wordt bepaald. De hoogte van een koopprijs wordt immers bepaald door tal van factoren, waarvan de waarde er slechts een is. Uiteindelijk geldt dat de koopprijs is "wat de gek ervoor geeft". Weliswaar wordt in het eindrapport van [betrokkene 5] van 27 januari 1993 de dagwaarde van het schip "geschat op circa f 600.000,--", maar op grond daarvan staat niet vast en kan ook niet worden verondersteld dat het schip onderverzekerd was: allereerst gaat het, zoals dit rapport zegt, om een schatting, maar bovendien blijkt niet op welk onderzoek of gegeven die schatting is gebaseerd. Omdat [eiser] niet concreet en specifiek te bewijzen heeft aangeboden dat het schip op 1 oktober 1992 onderverzekerd was, wordt zijn desbetreffende stelling verworpen. Bouwconsulting was, voorts, niet gehouden het schip bij te verzekeren op de enkele grond dat zij het voor f 700.000,-- aan [eiser] had verkocht, te minder omdat het schip als gevolg daarvan, gezien het zojuist ovewogene, mogelijk oververzekerd zou zijn geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7ff1f25e10752b6d889b316dc15e1f957a9325225cfb855d0d1dd92b8a7c13d8 | shasum -a 256