Alinea 48 Parket bij de Hoge Raad 17 augustus 2004

12. Het Hof heeft voorts vastgesteld dat de machtiging tot binnentreden niet een specifieke woning (of specifieke woningen) aanduidde, doch wel dat de machtiging betrekking had op een woning of woningen. Voorts heeft het Hof vastgesteld dat uit het verslag van binnentreden blijkt dat de machtiging - die op dezelfde dag is verleend waarop ook daadwerkelijk tot binnentreden werd overgegaan - voor het perceel [a-straat 1] A/B te [plaats B] was afgegeven. Daarmee heeft het Hof kennelijk als zijn oordeel tot uitdrukking willen brengen dat er bij de binnentredende opsporingsambtenaren, en in het bijzonder G. Homan, tot wie de machtiging was gericht, redelijkerwijs geen twijfel over kan hebben bestaan dat de machtiging uitsluitend betrekking had op de woning of woningen gelegen aan de [a-straat 1] A/B te [plaats B]. Gelet op deze niet onbegrijpelijke oordelen geeft 's Hofs kennelijke oordeel dat het ontbreken van een specifieke aanduiding van de woning(en) op de machtiging niet meebrengt dat het binnentreden en doorzoeken van de woningen onrechtmatig is, geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting, terwijl dit oordeel evenmin nadere motivering behoeft. Daarbij kan in aanmerking worden genomen dat door of namens verdachte ter terechtzitting in hoger beroep niet is gesteld welk belang van verdachte in concreto is geschaad door het ontbreken van een specfieke aanduiding van de woning(en) in de machtiging.(2)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2bf48bd596a36017166a174da09a8d0f559c98e36d4cb8339adc8edd01bb4707 | shasum -a 256