Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 17 september 2004

16. De derde grief van de vrouw kan inderdaad niet anders worden uitgelegd dan dat de vrouw met deze grief een voorbehoud heeft gemaakt, inhoudende dat zij weliswaar ermee kan instemmen dat de aandelen worden gewaardeerd op een bedrag van f 1.840.592,- maar dat zij ter zake van die waardering met haar derde grief het voorbehoud maakt dat de aandelen op een hoger bedrag moeten worden gewaardeerd indien en voorzover haar stellingen met betrekking tot de aanwezigheid van stille reserves (de Mercedes en de effecten) juist worden bevonden. Voorzover het hof heeft gemeend dat de vrouw een afzonderlijke grief had moeten formuleren tegen het oordeel van de rechtbank dat de waarde van de aandelen in de B.V. per 1 januari 2000 f 1.840.592 bedroeg, stelt het hof inderdaad eisen die niet mogen worden gesteld. De in middelonderdeel 4 vervatte klacht moet naar mijn oordeel dan ook slagen zodat ook in zoverre vernietiging en verwijzing moet volgen, althans voorzover het gaat om de door de vrouw aanwezig geachte stille reserves die zouden zijn toe te rekenen aan een te lage waardering van de effecten. Het hof heeft immers in een afzonderlijke overweging gemotiveerd aangegeven dat gezien het jaar van aankoop van de Mercedes niet valt in te zien dat deze auto een relevante stille reserve vertegenwoordigt; tegen deze overweging wordt in cassatie niet opgekomen. Met het oog op het geding na verwijzing verdient nog aantekening van de hier besproken derde grief door de vrouw is ingesteld onder de voorwaarde dat het hof de latente belastingclaim op meer dan 6,25% zou waarderen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f59b8fb6c011452e12277182b8e7aed79bddfd02dc8a036cce5625d17f304c1a | shasum -a 256