Alinea 36 Parket bij de Hoge Raad 2 november 2004

16. Bij de aanpassing van art. 344 Sr aan de bepalingen van de Faillissementswet werd in het bijzonder met het oog op het bepaalde in art. 47 Fw de vraag opgeworpen of art. 344 Sr naar de toenmalige tekst toepasselijk zou zijn op de schuldeiser, die de betaling van een opeisbare schuld aanneemt wanneer hij weet dat zijn debiteur niet meer in staat is de overige crediteuren ten volle te voldoen. Zou dat het geval zijn dan zou er volgens een aantal kamerleden reden zijn deze bepaling te wijzigen omdat dan strafbaar zouden kunnen zijn "beide de personen, tusschen wie eene vermogensrechtelijk volkomen onaantastbare handeling plaats greep." Hoewel de regering van mening was dat "het oogmerk om te handelen ter bedriegelijke verkorting van de rechten der crediteuren, (...) geenszins [behoeft] aangenomen te worden bij den crediteur, die de betaling van eene opeischbare vordering aanneemt, op een oogenblik waarop hij kennis draagt van de benarde omstandigheden van zijn debiteur" zag de regering aanleiding ter voorkoming van strijd tussen strafrecht en civiel recht de bestaande tekst van art. 344 Sr "eenig goed aan den boedel onttrekt, in het laatste geval indien het faillissement (...) is gevolgd" te vervangen door "indien het faillissement (...) is gevolgd, eenig goed aan den boedel onttrekt, of betaling aanneemt hetzij van eene niet opeischbare schuld hetzij van eene opeischbare schuld, in het laatste geval wetende dat het faillissement van den schuldenaar reeds was aangevraagd of ten gevolge van overleg met den schuldenaar."(6)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2a0e9eb60deff2a745f92f6e453157fba728db7ba603fd2d12090265fb93df8c | shasum -a 256