Alinea 38 Parket bij de Hoge Raad 2 november 2004

18. Tegen deze achtergrond dient art. 344 Sr aldus te worden verstaan dat daarin, in het bijzonder in het vereiste overleg(7), ligt besloten dat in elk geval de schuldeiser oogmerk moeten hebben op begunstiging boven andere schuldeisers.(8) Slechts zo immers kan worden voorkomen dat art. 344 Sr in strijd met de bedoeling van de wetgever straf stelt op gedragingen van een schuldeiser die naar de regels van het burgerlijk recht niet tot ongeldigheid van een rechtshandeling leiden. De vraag is of ook de eis moet worden gesteld dat de schuldenaar eveneens oogmerk heeft op begunstiging van de schuldeiser boven andere schuldeisers. Deze vraag zal met name van belang zijn in de - in mijn ogen zeldzame - gevallen waarin de schuldeiser het overleg met genoemd oogmerk voert en de schuldenaar de gevolgen daarvan voor andere schuldeisers niet overziet. Nu genoemde wijziging in art. 344 Sr is aangebracht met name om te voorkomen dat een schuldeiser die een niet door middel van art. 47 Fw aan te tasten betaling ontving buiten het bereik van de strafwet te houden, brengt genoemde wetswijziging mijns inziens niet noodwendig mee dat in het in art. 344 Sr genoemde overleg de eis besloten zou liggen dat ook de schuldenaar oogmerk op begunstiging van de schuldeiser boven andere schuldeisers zou moeten hebben gehad. Zou die eis wel gesteld worden dan zou immers een schuldeiser zich aan het bereik van art. 344 Sr kunnen onttrekken met een beroep op het feit dat de schuldenaar zijn bedoeling zich te doen bevoorrechten boven andere schuldeisers niet heeft begrepen. Dat resultaat veroordeelt zichzelf. Uiteenlopen van strafrecht en civiel recht lijkt mij hier geen bezwaar evenmin als dat ten aanzien van art. 341 Sr het geval is.(9)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2a0e9eb60deff2a745f92f6e453157fba728db7ba603fd2d12090265fb93df8c | shasum -a 256