Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 15 oktober 2004

3.6. Nadat het GEA het verweer van de man, dat art. 1:150 lid 2 BWNA aan toewijzing van het echtscheidingsverzoek in de weg staat, had verworpen en het hof in zijn eerste tussenbeschikking de tegen die beslissing gerichte grief gegrond had bevonden, diende het hof op grond van de devolutieve werking van het appel alsnog te onderzoeken of art. 1:150 lid 2 BWNA aan de toewijzing van het echtscheidingsverzoek in de weg stond. Daarbij had het hof uit te gaan van het feit dat uit het huwelijk van partijen kinderen waren geboren die nog minderjarig waren en van het feit dat de man zich tegen het echtscheidingsverzoek verzette. Het hof diende daarom te onderzoeken of de echtgenoten ten minste drie jaren onafgebroken duurzaam gescheiden hebben geleefd. Het hof stond daarbij voor het probleem dat (de raadsman van) de vrouw in appel in de onjuiste veronderstelling verkeerde dat het GEA toepassing had gegeven aan het derde lid van art. 1:150 lid 2 BWNA(9). Het hof heeft kennelijk dit misverstand uit de wereld willen helpen en heeft de vrouw uitgenodigd duidelijk stelling te nemen ten aanzien van de vraag of de echtgenoten ten minste drie jaren onafgebroken duurzaam gescheiden hebben geleefd. Deze gang van zaken verdraagt zich alleszins met een goede procesorde. Het hof heeft niet eigenmachtig de feiten aangevuld, noch is het hof getreden buiten het geschil zoals dit door partijen ter beslissing was voorgelegd. Om deze reden falen de onderdelen 4.2 en 4.3.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f275232c8939bf1f0a33fa67fd00068e90e27ef8a7fcc9a0c9d92216c85e5bc2 | shasum -a 256