Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 19 november 2004

16. Dit middel faalt bij gebrek aan feitelijke grondslag. Witadi heeft zich erop beroepen dat zij gemeten naar de maatstaf van art. 7:904 BW niet aan het bindend advies kan worden gehouden nu de taxateurs zich niet aan hun opdracht hebben gehouden door een andere dan de tussen partijen overeengekomen maatstaf (te weten "de vrije waarde in het economisch verkeer") voor de taxatie aan te leggen; zij heeft betoogd dat sprake is van een zo ernstig gebrek in de taxatie dat gebondenheid aan het resultaat van die taxatie en daarmee aan het bindend advies naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Het hof heeft - na een weergave van onder meer deze stelling van Witadi - overwogen dat partijen elk uitgaan van een andere uitleg van de omschrijving "de vrije waarde in het economisch verkeer" in de vaststellingsovereenkomst, dat eerst nadat duidelijkheid zal zijn verkregen over de aan de vaststellingsovereenkomst te geven uitleg tot beoordeling van de inhoud en de wijze van totstandkoming van het advies van de deskundigen kan worden toegekomen en dat het onderhavige kort geding zich niet leent voor het nader onderzoek en de bewijslevering zonder welke deze uitleg niet kan plaatsvinden. Het hof heeft geconcludeerd dat de vorderingen van [eiseres] in kort geding dan ook niet toewijsbaar zijn. Uit deze overwegingen blijkt dat het hof bedoelde maatstaf wel degelijk tot uitgangspunt heeft genomen bij de beoordeling van Witadi's verweer, al heeft het hof uiteindelijk geoordeeld dat het onderhavige kort geding zich niet leende voor nader onderzoek en bewijslevering en daarmee niet voor een inhoudelijke beoordeling van het verweer van Witadi. Het middel lijkt te miskennen dat het hof op die grond de vorderingen van [eiseres] kon afwijzen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/60f4f92d60d83230921e5d3d13acf1957bf0235f9a645caddb52c7d75a589ddd | shasum -a 256