Alinea 46 Parket bij de Hoge Raad 17 december 2004

3.6. Het Hof heeft - in cassatie niet langer betwist - geoordeeld dat de feitelijke leiding over belanghebbende gedurende de periode gelegen tussen de verwerving van de bouwcontracten van de Noorse schepen (juni 1993) en de oplevering van MM in januari 1995 werd uitgeoefend vanuit het kantoor van D te Q. Het overweegt in r.o. 5.1.8.(13) dat de activiteiten met betrekking tot de Noorse schepen - welke schepen als het ware in belanghebbende zijn 'geparkeerd' - zozeer afwijken van hetgeen in het geding als normaal activiteitenpatroon van belanghebbende naar voren is gekomen (zie de onderdelen 2.3.1. tot en met 2.3.9. van de uitspraak van het Hof), dat de gang van zaken met betrekking tot die normale activiteiten geen maatstaf kan vormen voor de beoordeling van de plaats van feitelijke leiding in de periode tussen juni 1993 en januari 1995. De bouw van de Noorse schepen houden naar 's Hofs oordeel kennelijk een zodanige verandering van de activiteiten van belanghebbende in, dat niet langer sprake is van (passief) vermogensbeheer maar van actieve participatie in de bouw van schepen. De leiding over deze door het Hof kennelijk zodanig dominant geworden activiteiten dat zij bepalend kunnen worden geacht voor de leiding van de vennootschap(14), ligt bij D. De door het Hof in 1993 aangenomen wijziging van activiteiten is niet onbegrijpelijk als deze worden afgezet tegen die van 1992 zoals deze activiteiten door het Hof zijn vastgesteld.(15) Niet uitgesloten is dat op een later tijdstip het karakter van belanghebbendes activiteiten wederom wijzigt in (passief) vermogensbeheer. De bewijslast voor een dergelijke wijziging rust dan echter op belanghebbende. 's Hofs constatering dat sprake is van binnenlandse belastingplicht tot in ieder geval begin 1995 schept namelijk een vermoeden dat de vestigingsplaats van belanghebbende ook voor de rest van het jaar in Nederland is gelegen (zie de onderdelen 7.3. en 7.6. van de bijlage). Een dergelijk vermoeden wordt voorts ondersteund door de omstandigheid dat belanghebbende in 1995 opties heeft verworven voor o.a. de bouw van een motorschip bij een Spaanse werf (zie onderdeel 2.3.7. van de uitspraak van het Hof) en in 1996 heeft aangegeven dat zij alert blijft op nieuwe investeringsmogelijkheden (zie de in onderdeel 2.3.8. van de uitspraak van het Hof weergegeven inhoud van de notulen van een algemene vergadering van aandeelhouders). Uitgaande van de binnenlandse belastingplicht van belanghebbende (in ieder geval tot begin 1995) was het dus aan belanghebbende om - door het aandragen van voldoende feiten en omstandigheden - aannemelijk te maken dat de binnenlandse belastingplicht is opgehouden te bestaan en dat de zetel van de vennootschap weer naar de Nederlandse Antillen was verplaatst. In 's Hofs uitspraak lees ik niet dat het Hof deze verdeling van de bewijslast heeft gevolgd. In tegendeel zelfs, aangezien het Hof in r.o. 5.1.2.(16) aangeeft dat het aan de inspecteur is om feiten en omstandigheden te stellen en aannemelijk te maken waaruit volgt dat de feitelijke leiding van belanghebbende in het onderhavige jaar niet werd uitgeoefend door het statutaire bestuur, maar vanuit de centrale leiding van het F-concern op het kantoor van D in Nederland (zie ook onderdeel 3.4. hiervoor).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3284fd1f1910ecc432a235e08b9d7b4b18c4529f9ae50df2bd2ddd03bce5cda1 | shasum -a 256