Alinea 86 Parket bij de Hoge Raad 7 december 2004

Blijkens het proces-verbaal van de op 21 januari 2003 gehouden terechtzitting is het door de voorzitter bedoelde voorlopig oordeel gegeven ter afwijzing van het verzoek de Nederlandse officier van justitie en de Zwitserse onderzoeksrechter als getuigen te horen. Dat verzoek is afgewezen omdat de verdediging daarbij geen redelijk belang had, nu het Hof uitging van de juistheid van feiten die de raadsman had vermeld in zijn brieven van 7 januari 2003 en 8 maart 2000 waarbij het Hof nog opmerkte dat in de stukken betreffende het rechtshulpverzoek voldoende aandacht is besteed aan de toelaatbaarheid van de door de Zwitserse autoriteiten te verlenen rechtshulp. De door het Hof aannemelijk geachte stellingen in bedoelde brieven van de raadsman omvatten niet dat met zekerheid kan worden vastgesteld dat de Zwitserse onderzoeksrechter door de redactie van het rechtshulpverzoek tot een onjuist begrip van de jegens de diverse verdachten bestaande verdenking is gebracht. Dat is juist een punt dat de raadsman door het horen van de verzochte getuigen beoogde op te helderen. Het door de voorzitter genoemde voorlopig oordeel geeft ook overigens geen uitsluitsel over de vraag of in voldoende mate vaststaat welke interpretatie - met betrekking tot de aard van de verdenking jegens de diverse, als verdachte genoemde, personen - de Zwitserse autoriteiten aan het rechtshulpverzoek hebben gegeven. Daarom kan dat, door het Hof uitdrukkelijk als voorlopig aangemerkte, oordeel bezwaarlijk gelden als een toereikende motivering van 's Hofs impliciete beslissing dat kennisneming van het door het Openbaar Ministerie aangekondigde Zwitserse standpunt van geen belang zou kunnen zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8b9e7f46d5c92b362f8aedc54af5963f9964863c207dd2a1d0b8d6170ab69685 | shasum -a 256