Citaat | Parket bij de Hoge Raad 10 december 2004

Alinea 61 Parket bij de Hoge Raad 10 december 2004

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 10 december 2004, ECLI:NL:PHR:2004:AR1049.

Ik houd dit laatste standpunt voor juist. Naar ik meen impliceert de door de Hoge Raad voor de uitleg van CAO-bepalingen ontwikkelde objectief-tekstuele maatstaf dat CAO-bepalingen moeten worden uitgelegd aan de hand van interpretatiefactoren die voor de aan de CAO onderworpen werknemers objectief kenbaar zijn. De reistijden- en reiskostenregeling als opgenomen in de CAO die met ingang van 1 januari 1995 in werking is getreden, was in de daarvóór gelegen periode van 20 mei 1992 tot 1 januari 1995 (althans in het grootste gedeelte van die periode), niet objectief kenbaar. [eiser] betoogt in cassatie op zichzelf dan ook terecht dat het zich niet met de voor de uitleg van CAO-bepalingen voorgeschreven maatstaf zou verdragen de per 1 januari 1995 in de reistijden- en reiskostenregeling doorgevoerde wijzigingen bij de uitleg van de voordien geldende regeling te betrekken. Zoals hiervoor al betoogd, is dat laatste echter niet wat de rechtbank heeft gedaan. De rechtbank heeft haar uitleg van de CAO juist niet op de latere wijziging daarvan gebaseerd en is aan het aan die latere wijziging door [eiser] ontleende (a contrario-)argument voorbijgegaan, waarbij een rol speelde dat die wijziging volgens de rechtbank niet met de tot dan gangbare uitvoeringspraktijk brak.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/2152b81d9f4306f72601ae92f969feff7d015f3d3b07dcc735a79b6686ca2828. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 2152b81d9f4306f72601ae92f969feff7d015f3d3b07dcc735a79b6686ca2828, en de alinea staat in dat document op bytes 31832 tot 33123.