Alinea 25 Parket bij de Hoge Raad 24 december 2004

2.2 Onderdeel 1 betoogt dat het hof de stellingen van [eiser] met betrekking tot de schade en schadeoorzaak heeft miskend door (in rov. 4.12) te oordelen over (de veroorzaking van) de "door hem gevorderde schade wegens het niet doorgaan van de voorgenomen woonbebouwing". Volgens het onderdeel heeft [eiser] vergoeding gevorderd van "schade vanwege het feit dat hij, vertrouwend op de door de gemeente verschafte onjuiste informatie dat ter plekke geen bestemmingsplan of voorbereidingsbesluit van kracht was, vergeefse kosten heeft gemaakt voor onder meer grondaankoop, bouwplanontwikkeling, bodemonderzoek, en leges". Daarbij heeft [eiser] op (door het onderdeel nader aangeduide) plaatsen in de stukken van de feitelijke instanties erop gewezen (i) dat hij bij verstrekking van juiste informatie door de gemeente niet tot de bedoelde investeringen zou zijn overgegaan, (ii) dat hij de gemeente niet aansprakelijk houdt voor het niet verlenen van een bouwvergunning, (iii) dat de gewraakte informatie niet zag op de mogelijkheid een bepaald bouwplan te kunnen realiseren maar op het feit dat ter plaatse geen bestemmingsplan gold en (iv) dat zijn vordering niet is gebaseerd op de stelling dat door of namens de gemeente het gerechtvaardigd vertrouwen is gewekt dat hem een bouwvergunning zou worden verstrekt. Dat het hof dit een en ander zou hebben miskend, blijkt volgens het onderdeel niet alleen uit rov. 4.12, maar ook uit (door het onderdeel nader aangeduide) passages in de rov. 4.7, 4.8, 4.9, 4.10 en 4.11, waarin het hof zich steeds in aan het al dan niet toelaatbaar zijn van bouwen gerelateerde termen heeft uitgelaten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f9d022cae3009104cc372de55970ba7afcbbf6536ba4ee8af5fd301230ba9938 | shasum -a 256