Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 24 december 2004

2.4 Ook overigens zie ik in het bestreden arrest geen aanwijzingen dat het hof de door [eiser] gestelde schade en schadeoorzaak zou hebben miskend. Zulke aanwijzingen zie ik ook niet in de door het onderdeel genoemde overwegingen, waarin het hof zich steeds in aan het al dan niet toelaatbaar zijn van bouwen gerelateerde termen heeft uitgelaten (zie de op p. 3 van de cassatiedagvaarding gecursiveerde termen, voorkomend in de rov. 4.7-4.11: "geen woonbebouwing was toegestaan", "risico van niet mogen bouwen", "beslissen", "bestuurlijke uitspraak te verlangen", "bestuurlijke", "bouwvergunning", "misverstand", "vergunningaanvrage", "bouwvergunning" en "bouwverbod"). In de rov. 4.7-4.11 heeft het hof onderzocht of de schade waarvan [eiser] vergoeding vordert (en waarvan het hof in rov. 4.6 de belangrijkste bestanddelen nog eens heeft opgesomd) aan de door [betrokkene 3] gemaakte fout moet worden toegerekend en of eventueel die schade (mede) een gevolg is van aan [eiser] toe te rekenen omstandigheden. Gelet op de aard van de schade (tevergeefs gemaakte kosten, omdat bebouwing om planologische redenen - en anders dan [eiser] op grond van de mededelingen van [betrokkene 3] had aangenomen - onmogelijk bleek), lag het voor de hand bij dit onderzoek mede te betrekken wat [eiser], afgezien van de mededelingen van [betrokkene 3], omtrent de mogelijkheden van bebouwing had moeten begrijpen en hoe hij zich te dien aanzien (meer) zekerheid had kunnen verschaffen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f9d022cae3009104cc372de55970ba7afcbbf6536ba4ee8af5fd301230ba9938 | shasum -a 256