Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 24 december 2004

Ik lees het bestreden arrest anders. Het hof heeft in rov. 4.11, kennelijk op grond van tekst en inhoud van de leveringsakte, geoordeeld dat het in die akte vervatte bouwverbod niet in de vorm van een beding maar in de vorm van een constatering was gegoten. Naar ik meen heeft het hof daarmee bedoeld dat aan de rechtsvoorgangers van [eiser] is voorgehouden dat het, naar de reeds gegeven rechtstoestand (en niet als gevolg van enige contractuele afspraak tussen de gemeente en de rechtsvoorgangers van [eiser]), onmogelijk was op het perceel te bouwen. Op die bedoeling van het hof wijst ook hoe het hof aan het slot van rov. 4.11 heeft gerespondeerd op de tegenwerping van [eiser] dat hij niet aan de overeenkomst en de leveringsakte tussen zijn rechtsvoorgangers en de gemeente was gebonden. Volgens het hof ging [eiser] met deze tegenwerping "langs het belang van het verbod heen. Dat belang is dat hij door die constatering van dat verbod met dat verbod bekend was". Het gaat er, met andere woorden, niet om of [eiser] aan de arrangementen tussen de (toenmalige) gemeente (Rosmalen) en zijn rechtsvoorgangers is gebonden; volgens het hof is slechts van belang dat de leveringsakte [eiser] op het spoor had moeten zetten van een overigens geheel los van die arrangementen geldend "bouwverbod".

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f9d022cae3009104cc372de55970ba7afcbbf6536ba4ee8af5fd301230ba9938 | shasum -a 256