Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 8 april 2005

2.2 In het Nederlandse zorg- en verzekeringsstelsel hebben de verzekerden op grond van het bepaalde in art. 8 lid 1 Zfw en art. 6 lid 1 Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) aanspraak op zorg. Voor zover ten aanzien van de voorzieningen op grond van de AWBZ in art. 6 lid 2 AWBZ niet anders bepaald, gaat het hier om een recht op verstrekkingen, dat wil zeggen prestaties in natura zoals huisartsenzorg, tandheelkundige zorg en farmaceutische zorg. Dit systeem van aanspraken in natura verschilt van het restitutiesysteem van de particuliere ziektekostenverzekering, waarin de zorgaanspraak is omschreven als een recht op schadevergoeding en verzekeraars de door de verzekerde gemaakte kosten vergoeden. Op grond van art. 8 lid 5 Zfw en art. 6 lid 1 AWBZ zijn ziekenfondsen en ziektekostenverzekeraars verplicht om ervoor zorg te dragen dat de bij hen ingeschreven verzekerden hun aanspraak op zorg tot gelding kunnen brengen. De verzekerde die zijn aanspraak op zorg geldend wil maken, wendt zich op grond van art. 9 lid 1 Zfw en art. 10 lid 1 AWBZ tot een persoon of instelling naar eigen keuze, met wie of welke zijn ziekenfonds of ziektekostenverzekeraar tot dat doel een overeenkomst heeft gesloten. Ter verwezenlijking van de aanspraken als bedoeld in art. 8 Zfw en art. 6 AWBZ sluiten ziekenfondsen en ziektekostenverzekeraars de hiervoor bedoelde overeenkomsten ("medewerkersovereenkomsten") met personen en instellingen die één of meer van de daar genoemde verstrekkingen of vormen van zorg kunnen verlenen (art. 44 lid 1 Zfw en art. 42 lid 1 AWBZ). Met "personen" worden vrije beroepsbeoefenaren zoals huisartsen, apothekers en fysiotherapeuten bedoeld, en met "instellingen" de intramurale en extramurale zorginstellingen zoals ziekenhuizen en verzorgingstehuizen die als instelling in de zin van de Zfw en de AWBZ door het College zorgverzekeringen zijn toegelaten dan wel als zodanig bij algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen (art. 8a e.v. Zfw en art. 8 e.v. AWBZ). Na het horen van de daarbij betrokken (organisaties van) ziekenfondsen en ziektekostenverzekeraars en (organisaties van) zorgaanbieders stelt het College zorgverzekeringen ten behoeve van de te sluiten medewerkersovereenkomsten een modelovereenkomst vast, tenzij het landelijk overleg tussen de organisaties als bedoeld in art. 46 Zfw en art. 44 AWBZ tot overeenstemming heeft geleid en de uitkomst de goedkeuring van het College zorgverzekeringen heeft verkregen (art. 44a Zfw en art. 42a AWBZ). In art. 45 Zfw en art. 43 AWBZ is vastgelegd welke bepalingen dergelijke modelovereenkomsten met betrekking tot personen en zorginstellingen bevatten. Met deze bepalingen dient bij de onderhandelingen tussen een ziekenfonds of ziektekostenverzekeraar en een zorgaanbieder rekening te worden gehouden. Tot 1 januari 1992 bestond er voor de ziekenfondsen een contracteerplicht op grond waarvan zij ten behoeve van de uitvoering van de Zfw en de AWBZ overeenkomsten dienden te sluiten met alle wettelijk toegelaten zorgaanbieders die binnen het werkgebied van het ziekenfonds hun beroep uitoefenden, tenzij het ziekenfonds daartegen ernstige bezwaren had (art. 47 (oud) Zfw en art. 37 (oud) AWBZ). De ratio van de contracteerplicht was dat iedere behoorlijk functionerende zorgaanbieder tot het ziekenfonds- c.q. AWBZ-stelsel kon toetreden, hetgeen uiteindelijk de verzekerden ten goede zou komen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffc3a2b7b70a17f25c5c16d74090849f7354fa920fd56c4ae11f502bd1adcd3e | shasum -a 256