Alinea 55 Parket bij de Hoge Raad 8 april 2005

Uit de memorie van toelichting op het voorstel van wet houdende beperking van de contracteerplicht blijkt dat dit voorstel mede erop was gericht de verzekeraars en de aanbieders van zorg meer mogelijkheden te bieden zelf invulling aan hun contractuele relatie te geven(7). Aldus beschouwd paste het wetsvoorstel binnen de voorstellen van het toenmalige kabinet voor een toekomstig stelsel van basis- en aanvullende verzekering die tot doel hadden door een vergroting van zelf- en marktregulering flexibiliteit, doelmatigheid en kostenbeheersing te bewerkstelligen. Binnen de door de wetgever in het nieuwe zorgstelsel te stellen grenzen zijn partijen volgens de memorie van toelichting vrij over aspecten als de bepaling van het volume aan zorg, de bekostiging van de zorg en de kwaliteit van de zorg overeen te komen. Partijen kunnen daarbij afspraken maken over een kwalitatief en kwantitatief verantwoorde zorg tegen een aanvaardbare prijs. De vrijheid die verzekeraars en aanbieders van zorg hebben, betekent dat ook de mogelijkheid bestaat dat een overeenkomst wordt beëindigd of niet wordt gesloten, onderscheidenlijk dat de verzekeraar met een andere (concurrerende) aanbieder van zorg een contract aangaat. Het wetsvoorstel strekte ertoe de positie van de verzekeraars ten opzichte van de aanbieders van zorg te versterken. Aanbieders van zorg zullen volgens het voorstel niet langer automatisch zijn verzekerd van overeenkomsten met verzekeraars, en daardoor van financiering, en zij zullen dan ook, meer dan in het oude stelsel, rekening moeten houden met de wensen van verzekeraars. Het toenmalige kabinet verwachtte dat het tot stand te brengen overeenkomstenstelsel tot een versterking van het kostenbewust en doelmatig handelen van zowel verzekeraars als aanbieders van zorg zou leiden(8).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffc3a2b7b70a17f25c5c16d74090849f7354fa920fd56c4ae11f502bd1adcd3e | shasum -a 256