Alinea 44 Parket bij de Hoge Raad 1 april 2005

4.14 Uit het bepaalde in artikel 3.310 lid 1 BW volgt dat de verjaring van de rechtsvordering van ZAO eerst is aangevangen, de dag nadat ZAO zowel met de schade als met de aansprakelijke persoon bekend is geworden. De verjaring is in elk geval gestuit door de (lees:) aansprakelijkstelling van juni 1999. Dat betekent dat de rechtsvordering van ZAO enkel is verjaard indien ZAO in de periode van 21 januari 1994 tot (omstreeks) 9 juni 1994 zowel met de schade als met de aansprakelijke persoon bekend is geworden. Het is aan [eiser 1] om de nodige feiten en omstandigheden te stellen, en zo nodig te bewijzen, waaruit die bekendheid volgt. [Eiser 1] heeft niet (voldoende) concreet aangegeven wanneer volgens hem ZAO die bekendheid heeft verkregen. Volgens [eiser 1] had ZAO gezien de loop van de gebeurtenissen en de ontvangen declaraties er rekening mee kunnen houden dat er sprake was van een fout. Er zijn evenwel onvoldoende concrete feiten of omstandigheden gesteld of gebleken waaruit volgt dat ZAO reeds in de bedoelde periode voldoende zicht had op de loop van de gebeurtenissen, alsmede dat zij daaruit had kunnen en moeten afleiden dat sprake was van een fout en niet van een medische complicatie. Ook uit hetgeen [eiser 1] voor het overige heeft aangevoerd of anderszins is gebleken volgt niet dat ZAO in de bedoelde periode de noodzakelijke bekendheid had. Dat betekent dat niet kan worden aangenomen dat de rechtsvordering van ZAO jegens [eiser 1] is verjaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e806dfb4d4b1531b5601ed3e36e080cdbd5ab764ed4f287d79c434d8e022418d | shasum -a 256