Alinea 65 Parket bij de Hoge Raad 5 april 2005

3.24 Janssens wijst op de leemte die volgens hem zou ontstaan als de belediging die niet vertrouwelijk is gedaan, niet is toegezonden aan de beledigde maar aan een derde, niet geacht zou worden in het openbaar te zijn gedaan.(20) Hij meent dat de Hoge Raad die leemte heeft ingevuld door het derde type belediging ruim te interpreteren door ook de belediging die is toegezonden aan een derde daaronder te laten vallen.(21) Hij wijst daarbij op HR 22 december 1992, nr. 92.210 (ongepubliceerd). In die zaak was bewezenverklaard dat verdachte enkele gemeenteambtenaren in een hun toegezonden geschrift had beledigd (feit 2). Uit de bewijsmiddelen volgde echter dat verdachte die brief bij verschillende adressen in Haaren had bezorgd. Volgens Janssens had deze zaak niet tot een veroordeling kunnen leiden, omdat het bestanddeel "in het openbaar" ontbrak in de tenlastelegging. Hij merkt voorts op dat de eerder genoemde leemte kennelijk door de Hoge Raad is ingevuld door de ruime interpretatie van het bestanddeel toezenden of aanbieden. Janssens meent kennelijk dat de Hoge Raad het over meerdere adressen verspreiden van de brief heeft doen vallen onder het toezenden of aanbieden van een geschrift en dus het derde type belediging ruim heeft geïnterpreteerd. Dat lijkt mij een te ver gaande conclusie. Janssens ziet eraan voorbij dat uit de bewijsmiddelen ook volgde dat de brief aan de balie van de afdeling Algemene Zaken was afgegeven. De brief was dus niet alleen via via in handen gekomen van de beledigden, maar ook rechtstreeks aangeboden. Ik meen dan ook dat uit HR 22 december 1992 niet zonder meer kan worden afgeleid dat de Hoge Raad het derde type belediging zodanig ruim interpreteert dat het schriftelijk via via iemand beledigen daaronder valt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae2f9bca72b417acfe83f113fa68441435cc02de2ef0d1aaf9a5c69006d30091 | shasum -a 256