Alinea 25 Parket bij de Hoge Raad 12 april 2005

3.4. Het hof is ervan uitgegaan dat de aanranding die ten grondslag zou hebben gelegen aan verdachtes reactie heeft plaatsgevonden voordat de verdachte het wapen heeft opgehaald. In de passage in de overwegingen van het hof over het noodweerexces ligt het oordeel van het hof besloten dat er geen verband bestond tussen verdachtes handelen en de wederrechtelijke aanranding die had plaatsgevonden voordat verdachte het wapen had gepakt. De band tussen de oorspronkelijke aanranding en de reactie van verdachte was volgens het hof doorbroken. In de overwegingen die het hof heeft gewijd aan het beroep op noodweer is te lezen dat volgens het hof verdachte met het wapen de confrontatie heeft gezocht, waarin tot uitdrukking komt dat naar het oordeel van het hof het handelen van verdachte gedicteerd is geweest door een eigen keuze en dat het niet bepaald is geworden door een hevige emotie die door de aanranding was veroorzaakt. Het past in het beeld van de rechtspraak van de Hoge Raad om in zo'n geval geen noodweerexces aan te nemen omdat het tardieve exces is gereserveerd voor de situaties waarin een verdachte onmiddellijk reageert op een hem aangedane wederrechtelijke aanranding en niet is bedoeld voor de situatie waarin verdachte na de aanranding in een ander vertrek een wapen op gaat halen. Ik merk ook op dat de angst, waaraan volgens de pleitnota in hoger beroep (pagina 4) verdachte ten prooi was gevallen nadat hij met geweld de deur tegen zich aan had gekregen, niet kan verklaren dat verdachte daarna, zij het gewapend, de aanrander, die verdachte vermoedde in het bezit te zijn van een wapen, weer opzoekt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a975e6ce068307102ae7f58304bb2260e0420415095a6c5d1bcffed0c61a871 | shasum -a 256