Citaat | Parket bij de Hoge Raad 2 september 2005

Alinea 60 Parket bij de Hoge Raad 2 september 2005

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 2 september 2005, ECLI:NL:PHR:2005:AT2884.

3.2 Het percentage van de invorderingsrente was gelijk aan de wettelijke rente totdat duidelijk werd dat die gelijkstelling ertoe leidde dat belastingschuldigen gingen sparen bij de fiscus met behulp van optimistisch hoge voorlopige aangiften, leidende tot te hoge voorlopige aanslagen die meteen betaald werden. Doordat de wettelijke rente aanmerkelijk hoger was dan de marktrente, leidde de soms jaren later plaatsgrijpende definitieve aanslagregeling alsdan tot een hoge rentevergoeding op de daaruit voortvloeiende belastingteruggaaf. Andersom was uitstel van betaling voor belastingschuldigen onaantrekkelijk, omdat - indien later toch betaald moest worden - een aanzienlijk hogere dan de marktrente berekend werd. Ook Elsevier bleek in casu de invorderingsrente te hoog te vinden; zij betaalde daarom de haar in 1987 opgelegde aanslag 1983, hoewel zij die betwistte, in 1990. Invorderingsrente en wettelijke rente zijn per 1 oktober 1992 ontkoppeld. Het promessedisconto van de Nederlandse Bank zou meer passen bij aan belastingplichtigen te vergoeden rente dan de wettelijke rente:(8)

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/830c48dae13e8fcb5c147e5e29d698c77d8df2aae567490afa7eef64fab246b5. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 830c48dae13e8fcb5c147e5e29d698c77d8df2aae567490afa7eef64fab246b5, en de alinea staat in dat document op bytes 29870 tot 30975.