Citaat | Parket bij de Hoge Raad 11 november 2005

Alinea 169 Parket bij de Hoge Raad 11 november 2005

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 11 november 2005, ECLI:NL:PHR:2005:AT5487.

"Uitgangspunt van art. 53a AWR is de notaris (e.a.) verschoningsrecht te verlenen met betrekking tot fiscale gegevens van derden die hij onder zich heeft. Voor zover het betreft de registratie van akten moet daar uiteraard een uitzondering op worden gemaakt, omdat anders registratie per definitie onmogelijk zou zijn. Ook is er door de wetgever uitdrukkelijk voor gekozen de inspecteur der registratie en successie in de gelegenheid te stellen uit de ter registratie aangeboden akten gegevens te putten ten behoeve van enige wet of voor heffing of invordering van enige rijksbelasting (vergelijk art. 10 Registratiewet 1970). Na de registratie echter geldt mijns inziens de algemene regeling van de verplichtingen ten dienste van de belastingheffing, neergelegd in art. 47 e.v. van meergenoemde Algemene Wet. [...] Het is niet aannemelijk dat de wetgever met art. 8 Registratiewet 170 beoogd heeft de fiscus, met voorbijgaan van die met vele waarborgen omklede algemene regeling, toegang te verschaffen tot in (notariële) akten vastgelegde gegevens die van nut zouden kunnen zijn voor de heffing van belasting van derden."

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/8d6ecaefb8296da097568c778d8c1754f54097786824cc5d3607dca6ec0ba412. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 8d6ecaefb8296da097568c778d8c1754f54097786824cc5d3607dca6ec0ba412, en de alinea staat in dat document op bytes 63544 tot 64681.