Alinea 32 Parket bij de Hoge Raad 16 augustus 2005

6. Het hof heeft bovenstaand, door de Hoge Raad voor de toepassing van art. 359a, eerste lid en sub c, Sv opgelegd criterium gebezigd ter beoordeling van het gewraakte optreden van de verbalisanten Bloem en Van den Berg dat plaats vond geruime tijd na de aanvang van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep. Van een voorbereidend onderzoek was derhalve geen sprake meer. Betekent dit dat het hof het verkeerde criterium heeft aangelegd? Had het hof het algemenere criterium zoals neergelegd in het door de verdediging aangehaalde arrest HR NJ 1990, 719, m.nt. Sch moeten aanhouden: schending van beginselen van een behoorlijke procesorde en van het bepaalde in art. 6 EVRM? Dit is immers het door de Hoge Raad gehanteerde criterium ten aanzien van door de officier van justitie genomen vervolgingsbeslissingen. (Zie voor het onderscheid tussen enerzijds opsporingshandelingen en anderzijds de vervolgingsbeslissing die beide aanleiding kunnen geven tot het uitspreken van de niet-ontvankelijkheid Corstens, handboek, 4e, 2002, p. 206-209 en Mevis, Capita Strafrecht, 4e, 2004, p. 306-309, 385 en 415-422). Het gaat hier om een aan het ongeschreven recht ontleend mogelijk beletsel tot verdere vervolging van de strafzaak dat, evenzeer als een vormverzuim in het voorbereidend onderzoek, onderworpen is aan afweging door de rechter van de belangen die in het geding zijn. In de woorden van Corstens: of beginselen in die mate zijn geschonden dat daarop geen andere sanctie past dan niet-ontvankelijkverklaring van het OM (p. 208). In casu zijn in het geding: de beginselen van een effectieve verdedigingsmogelijkheid, van equality of arms en van het ongemoeid laten van getuigen in een lopende strafzaak.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5ec970ffd726ef898c610d6431b807b5b593181d59dbb174573cbb6946493edb | shasum -a 256