Alinea 41 Parket bij de Hoge Raad 14 april 2006

2.12 Onderdeel 2, dat ervan uitgaat dat het hof terecht een inspanningsverplichting heeft aangenomen, betoogt dat het hof in dat geval een onjuist criterium heeft gehanteerd door te oordelen dat er slechts dan geen aanleiding kan zijn [verweerster] de door haar gevorderde vergoeding ten laste van de gemeente toe te kennen, indien zij zich zonder goede grond aan de beraadslaging met haar mededeskundigen zou hebben onttrokken dan wel anderszins de totstandkoming van een dergelijk advies zou hebben gefrustreerd of belemmerd. Volgens het onderdeel is (bij gelding van een inspanningsverbintenis) voor het bestaan van een aanspraak op honorarium beslissend of [verweerster] die verbintenis met een, alle omstandigheden van het geval in aanmerking genomen, redelijke mate van zorg is nagekomen. In het licht van dit laatste criterium klaagt het onderdeel voorts over de beslissing van het hof in de eerste twee(14) volzinnen van rov. 3.4 dat de inhoud van de door [verweerster] ingezonden taxatierapporten bij de beoordeling van haar aanspraak op honorarium buiten beschouwing kan blijven, omdat [verweerster] het uitbrengen van die rapporten achterwege had kunnen laten, nu een gezamenlijk advies van haar en haar mededeskundigen was gevraagd. Volgens het onderdeel kunnen de uitgebrachte taxatierapporten immers wel degelijk inzicht bieden in de vraag of [verweerster] bij de uitvoering van de (in de veronderstelling van het onderdeel) op haar rustende inspanningsverplichting een redelijke mate van zorg heeft betracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca12fb33d2d2729a5b71ff54005fa9ef8f69175b3272c21c1ae3e54d37f710ba | shasum -a 256