Citaat | Parket bij de Hoge Raad 30 mei 2006

Alinea 72 Parket bij de Hoge Raad 30 mei 2006

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 30 mei 2006, ECLI:NL:PHR:2006:AV0359.

45. Toch zie ik geen grond voor het treffen van een dergelijke voorziening door de rechter. Nog daargelaten dat de rechter daarmee in mijn ogen zijn rechtsvormende taak te buiten gaat omdat noch de wet noch de wetsgeschiedenis enig aanknopingspunt voor het scheppen van zo'n regeling bieden, meen ik dat een dergelijke voorziening tekort zou doen aan de bedoeling van de wetgever. De wetgever heeft met de maximering van de verjaringstermijn in art. 72 lid 2 Sr een gebrek in de bestaande verjaringsregeling willen repareren. Is de maximale termijn van verjaring bereikt dan ziet de wetgever voor het strafrecht geen taak meer weggelegd. Enige aanwijzing dat de wetgever die opvatting alleen is toegedaan ten aanzien van feiten gepleegd na inwerkingtreding van de wet is er niet. Integendeel, de wetgever zag het ontbreken van een maximale termijn van verjaring als een gebrek van de wet zoals deze luidde tot 1 januari 2006.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/13ec6ba414932a513d48cbf6729d37cee9b4930eb4cd6a6d5fea25e476a8262e. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 13ec6ba414932a513d48cbf6729d37cee9b4930eb4cd6a6d5fea25e476a8262e, en de alinea staat in dat document op bytes 44623 tot 45561.