Citaat | Parket bij de Hoge Raad 19 september 2006

Alinea 74 Parket bij de Hoge Raad 19 september 2006

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 19 september 2006, ECLI:NL:PHR:2006:AV1141.

24. Dit uitgangspunt komt mij juist voor. In sommige gevallen schrijft de wet dwingend een bepaalde onderzoeksmethode voor door het incorporeren van de onderzoeksmethode in de materiële verbodsnorm. Het bekende voorbeeld is hier art. 8 lid 2 WVW 1994, waarin dronken rijden alleen wordt verboden als bij een onderzoek blijkt dat het alcoholgehalte van de adem te hoog is. Een ander voorbeeld is te vinden in het op art. 8.40 Wet milieubeheer gebaseerde Besluit horeca-, sport- en recreatie-inrichtingen. Art. 1 van dit Besluit definieert de term "equivalent geluidniveau" als volgt: "het gemiddelde van de afwisselende niveaus van het ter plaatse optredende geluid, gemeten in de loop van een bepaalde periode en vastgesteld en beoordeeld overeenkomstig de 'Handleiding meten en rekenen industrielawaai, IL-HR-13-01 ', Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, 1981 (...)" Deze constructie brengt mee dat een overschrijding van het voorgeschreven equivalente geluidniveau alleen strafbaar is als conform de genoemde Handleiding is gemeten.(4) In de Wet verontreiniging oppervlaktewateren echter is een dergelijke constructie niet neergelegd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/179da8eac7136dce834b6ef58b299f199e4470eda62079e909b1d3fb8eea1d12. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 179da8eac7136dce834b6ef58b299f199e4470eda62079e909b1d3fb8eea1d12, en de alinea staat in dat document op bytes 33614 tot 34798.