Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 31 maart 2006

14. In het onderhavige geval is, ook indien wordt uitgegaan van de juistheid van de door de moeder gestelde feiten en omstandigheden met betrekking tot de verzending en de ontvangst van de bestreden beschikkingen, m.i. geen grond voor toepassing voor de door de Hoge Raad bedoelde uitzondering. Uit het proces-verbaal van de behandeling ter terechtzitting van het hoger beroep blijkt dat de moeder en haar raadsman ter terechtzitting zijn verschenen en dat het hof, na schorsing van de behandeling voor raadkameroverleg, ter terechtzitting uitspraak heeft gedaan, inhoudende dat de beschikking waarvan beroep wordt bekrachtigd, met dien verstande dat [de dochter] en [de zoon] vóór of uiterlijk op 23 december 2005 moeten zijn teruggebracht naar Frankrijk, met afwijzing van het meer of anders verzochte. Onder deze omstandigheid is niet voldaan aan de in de uitspraak van de Hoge Raad van 28 november 2003 gestelde voorwaarde dat degene die beroep in cassatie instelt, ten gevolge van een door (de griffie van) het hof begane fout of verzuim niet tijdig wist en redelijkerwijs ook niet kon weten dat het hof een beschikking had gegeven, zodat voor toepassing van de bedoelde uitzondering geen plaats is (zie ook HR 10 juni 2005, NJ 2005, 372). Ook overigens is aan de voorwaarden voor toepassing van de uitzondering niet voldaan. Ervan uitgaande dat de beroepen beschikkingen op 25 november 2005 door de griffie van het hof aan de procureur van de moeder zijn verzonden, liep de door de Hoge Raad bedoelde verlengde termijn van veertien dagen in ieder geval af op (vrijdag) 9 december 2005, terwijl het door de moeder ingediende verzoekschrift tot cassatie eerst op 12 december 2005 ter griffie van de Hoge Raad is ingekomen, derhalve te laat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08d29d23495a2c7ab45714aa16992befa5df5eb22dfa605593eb6a35ce0ec171 | shasum -a 256