Alinea 48 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2006

9. Een eerste vraag die bespreking behoeft, is wanneer zich precies het in bovengenoemd arrest onder (iii-2) omschreven geval voordoet. Meer in het bijzonder is de vraag wat de functie van het woord "rechtstreeks" in deze omschrijving is.(1) Moet de getuige ook worden opgeroepen als de betrokkenheid van de verdachte bij het feit weliswaar niet rechtstreeks uit andere bewijsmiddelen volgt, maar wel indirect? Dat is voor de beoordeling van de onderhavige zaak niet zonder belang. Als het ingetrokken gedeelte van de verklaring van aangeefster [slachtoffer] uit de bewijsconstructie wordt weggedacht, blijft voldoende wettig bewijs over om een bewezenverklaring op te baseren. Ook uit de - niet ingetrokken - verklaring van buurvrouw [de buurvrouw] volgt immers dat de verdachte de dader was. Maar wellicht is dit geen rechtstreeks volgen is, nu de buurvrouw haar wetenschap van horen zeggen had en haar bron de aangeefster was die haar verklaring later introk. Maakt die intrekking dat ook de verklaring van de buurvrouw niet voor het bewijs gebruikt mag worden als de aangeefster niet als getuige wordt opgeroepen? Of had juist om die reden de buurvrouw als getuige opgeroepen moeten worden? Een andere, met het voorgaande verband houdende vraag is wat precies verstaan moet worden onder een "in het opsporingsonderzoek afgelegde belastende verklaring". Heeft de Hoge Raad hier alleen het oog op tegenover opsporingsambtenaren afgelegde verklaringen - om verklaringen die afgelegd zijn tijdens verhoren waarbij de verdediging (als regel) niet aanwezig was - of vallen daaronder ook spontane, tegenover bijvoorbeeld een buurvrouw gedane uitlatingen die niet direct bestemd waren om ter kennis van de justitie te komen?

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc3ecaf64a33b3969d17759c38c86ec3b7230fc2500fa0ffcb58980e10e5c874 | shasum -a 256