Alinea 27 Parket bij de Hoge Raad 4 april 2006

7. Klaarblijkelijk hebben zowel de autoriteiten van de verzoekende Staat als de Rechtbank geoordeeld dat uitlevering in het onderhavige geval uitsluitend mogelijk is op grond van het bepaalde in het derde lid van art. 6 van het Verdrag. Zodoende is voldaan aan art. 2 Uitleveringswet dat immers bepaalt dat uitlevering niet dan krachtens een verdrag geschiedt. In dat verband is van belang dat art. 51a van de Uitleveringswet in het eerste lid bepaalt dat "voor de in het tweede lid genoemde feiten, strafbaar te stellen ingevolge de in dat lid genoemde verdragen, kan worden uitgeleverd aan Staten die Partij zijn bij het desbetreffende verdrag"; dat in het tweede lid ten negende worden genoemd de misdrijven strafbaar gesteld in de artikelen 10, tweede, derde, vierde en vijfde lid, 10a, eerste lid, en 11, tweede en derde lid, van de Opiumwet, een en ander voor zover het feit valt onder de omschrijvingen van het eerste lid van artikel 3 van het Verdrag van de Verenigde Naties tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen; en tot slot dat het derde lid van art. 51a van de Uitleveringswet bepaalt dat uitlevering krachtens het eerste lid geschiedt met inachtneming van de bepalingen van deze wet en voorts - voorzover geen ander uitleveringsverdrag van toepassing is - van de bepalingen van het Europees Verdrag betreffen de uitlevering van 13 december 1957 (Trb. 1965, 9).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dff3a4e4125f95818a39c4f2babb9b8a7728b0c16c0b3d1f879166eb54745562 | shasum -a 256