Alinea 25 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2006

Vaststaat dat de voor Pharma werkzame verpleegster [betrokkene 1] op 15 april 1994 bij het inbrengen van de verblijfscatheter heeft misgeprikt en dat de verblijfscatheter vervolgens door een tweede verpleegster alsnog in diezelfde arm is ingebracht. De rechtbank neemt op basis van de conclusies van de deskundige als vaststaand aan dat daarbij en daarmee onzorgvuldig jegens [verweerder] is gehandeld. Dit onzorgvuldig handelen valt Pharma als werkgeefster aan te rekenen. De rechtbank acht de betwisting door Pharma van de door [verweerder] gestelde feitelijke gang van zaken op 15 april 1994 niet consistent. Pharma stelt dat [verweerder] eerst in de loop van de middag pijnklachten zou hebben geuit. In de overgelegde verklaring van verpleegster [betrokkene 1] waarin staat dat [verweerder] bij het inbrengen niet heeft aangegeven dat het meer pijn deed dan normaal, valt af leiden dat [verweerder] wel zou hebben aangegeven dat sprake was van pijn. Voorts is in de als producties bij conclusie van eis overgelegde brieven afkomstig van Pharma en gericht aan de huisarts van [verweerder] onderscheidenlijk aan [betrokkene 6], vermeld dat bij [verweerder] op 15 april 1994 pijnklachten ontstonden, direct na de eerste poging al bij het aanprikken zonder dat de intraveneuze canule op dat moment in het bloedvat zat. Ook daar wordt derhalve gesteld dat [verweerder] direct heeft aangegeven dat sprake was van pijn. Dat tussen de dystrofie en het prikincident sprake is van een voldoende causaal verband, acht de rechtbank aannemelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a9cd174e67527c7262c253e9377cb6b80093b3c2c781bfdc6d58278c47f2f224 | shasum -a 256