Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006

2.1. De zaak Ritter-Coulais heeft evenmin opgehelderd of de belanghebbende, die slechts zijn woonplaats verlegde naar België zonder de Belgische nationaliteit aan te nemen en zonder wijziging in zijn economische activiteiten, zich op één van de EG-Verdragsvrijheden kan beroepen. Ik concludeerde dat dat niet het geval was, nu voor de toepassing van de klassieke Verdragsvrijheden in casu hetzelfde geldt als in de zaak van de tandarts Werner uit het gelijknamige arrest:(6) geen grensoverschrijdende economische activiteit, dus een interne situatie waarop die Verdragsvrijheden niet zien. Anders dan mevrouw Ritter-Coulais, heeft de belanghebbende niet twee nationaliteiten; wij kunnen voor de belanghebbende dus niet het Ritter-Coulais arrest volgen, dat kennelijk teruggrijpt op het eerdere Gilly arrest(7) (ook mevrouw Gilly had twee nationaliteiten), en waarin het werknemersverkeer van toepassing wordt geacht. Bij de belanghebbende is bij gebreke van een dubbele nationaliteit het werknemersverkeer niet van toepassing: vanuit Nederland bezien is geen sprake van een Belg die in Nederland werkt, maar van een Nederlander die in Nederland werkt en (uitsluitend) zijn woonplaats verplaatst naar het buitenland. Ook vanuit België bezien is er trouwens voor het werknemersverkeer sprake van een interne situatie: een Nederlander die in Nederland werkt. De enkele verplaatsing van de woonplaats levert voorts geen kapitaalverkeer op, aldus het recente arrest Van Hilten:(8)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/59563abde96bd68247292232c7ee82794939b6484146ff389942278cafdd5476 | shasum -a 256