Citaat | Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006

Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006, ECLI:NL:PHR:2006:AX6290.

3.2. De achterliggende gedachte lijkt te zijn dat een belastingplichtige die binnen de EG een interne grens overschrijdt (gebruik maakt van zijn verdragsvrijheden, zoals de belanghebbende, indien hij binnen het verblijfsrecht valt) niet daardoor in een fiscaal nadeliger positie mag geraken in vergelijking met binnen één jurisdictie investeren of werken, zodat hij hoe dan ook uiteindelijk steeds ergens in de interne markt zijn aftrekbare kosten, verliezen, persoonlijke tegemoetkomingen, credits, etc. moet kunnen vergelden; bij voorkeur in de correcte jurisdictie (de jurisdictie die het concomitante positieve inkomen belast), maar als dat (definitief) onmogelijk is, dan desnoods in de territoriaal verkeerde jurisdictie indien daar wél positieve belastinggrondslag voorhanden is. In wezen wordt aldus de Schumacker doctrine (zie 3.3 hieronder) uitgebreid van persoonlijke tegemoetkomingen naar zakelijke kosten en verliezen en van éénpersoonsituaties naar twee-rechtspersonen-situaties. Ik heb dit het altijd-ergens beginsel genoemd en er geen basis in het EG-recht voor kunnen vinden.(14)

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/59563abde96bd68247292232c7ee82794939b6484146ff389942278cafdd5476. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 59563abde96bd68247292232c7ee82794939b6484146ff389942278cafdd5476, en de alinea staat in dat document op bytes 18400 tot 19515.