Citaat | Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006

Alinea 41 Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 22 december 2006, ECLI:NL:PHR:2006:AX6290.

3.3. Deze altijd ergens benadering lijkt ontstaan te zijn in de zaak Schumacker,(15) waarin het Hof de persoonlijke fiscale tegemoetkomingen van natuurlijke personen overhevelde van de woonstaat naar de werkstaat (wat in die zaak wél hout sneed, omdat Schumacker's gehele inkomen ook in de werkstaat belast werd). In de zaak De Groot(16) werd vervolgens - mijns inziens ten onrechte(17) - de woonstaat volledig verantwoordelijk gemaakt voor de vergelding van belastingvrije sommen e.d. als in die Staat voldoende grondslag voorhanden is, ongeacht de verdeling van het totale inkomen over woon- en werkstaat. In de zaak Bosal(18) werden deelnemingskosten niet toegerekend aan de Staat die de winsten van de deelneming belast, maar - mijns inziens ten onrechte(19) - aan de moederstaat die die winsten niet belast. In de zaak Wallentin(20) werden opnieuw persoonlijke tegemoetkomingen overgeheveld van de woonstaat naar de werkstaat, hoewel de belastingplichtige dit keer wél inkomsten in zijn woonstaat had die hoog genoeg waren om zijn belastingvrije som te absorberen, zij het dat zij in die woonstaat niet belast waren.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/59563abde96bd68247292232c7ee82794939b6484146ff389942278cafdd5476. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 59563abde96bd68247292232c7ee82794939b6484146ff389942278cafdd5476, en de alinea staat in dat document op bytes 19535 tot 20671.