Alinea 49 Parket bij de Hoge Raad 22 september 2006

Alhoewel aan de man kan worden toegegeven dat de inkomensgegevens waarop de bestreden beschikking berust, niet wijzen op een inkomen dat de bijstandsnorm en daarmee een draagkrachtloos inkomen, een en ander in de zin van de Tremanormen, (ver) overstijgt(18), kan de door het onderdeel voorgestane regel dat een dergelijk inkomen de door de wet verlangde draagkracht voor een door de rechter vast te stellen onderhoudsverplichting niet (lees: nooit) kan opleveren, in zijn algemeenheid niet worden aanvaard. Wat de wettelijke eis van een voldoende draagkracht beoogt zeker te stellen, is dat aan de onderhoudsplichtige voldoende middelen worden gelaten om te voorzien in het eigen levensonderhoud en het te zijnen laste komende levensonderhoud van anderen. Dat de Tremanormen de aldus aan de onderhoudsplichtige te laten middelen ten behoeve van een eenvoudig te hanteren rekenmodel (mede) aan de hand van de bijstandsnorm kwantificeren, sluit echter geenszins uit dat ook een inkomen op bijstandsniveau in individuele gevallen ruimte laat voor een ten laste daarvan vast te stellen alimentatieverplichting(19). Kennelijk heeft het hof een zodanig geval aanwezig geacht. Zonder de draagkracht overeenkomstig de Tremanormen te hebben berekend, heeft het hof immers geconstateerd dat de man over zodanige middelen beschikt dat hij (kennelijk zonder dat dit ten koste gaat van het eigen levensonderhoud en het te zijnen laste komende levensonderhoud van anderen) in staat is de financiële lasten te dragen die aan de financiering van zijn reis naar Marokko zijn verbonden en heeft het geoordeeld dat hij althans in zoverre (in de termen van het Rapport alimentatienormen (Tremarapport):) over "draagkrachtruimte" voor vaststelling van een (prioritaire) onderhoudsverplichting beschikt. Aldus oordelende heeft het hof niet van een onjuiste rechtsopvatting blijk gegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/83a40ebb2b20bb1141ca66324c937a24e74800f267028eab47063e28b5d45f23 | shasum -a 256