Alinea 51 Parket bij de Hoge Raad 22 september 2006

Overigens noopt die rechtspraak wel tot enige voorzichtigheid. De Hoge Raad stelt immers (althans met betrekking tot niet voor herstel vatbare inkomensverminderingen(21)) als benedengrens dat een dergelijke veroordeling van de alimentatieplichtige "in geen geval tot het resultaat (mag leiden) dat zijn totale inkomen zakt beneden het niveau van 90% van de op hem toepasselijke bijstandsnorm"; gaat het om bedragen waarbij een dergelijk resultaat dreigt, dan zal, nog steeds volgens de Hoge Raad, "een onderzoek naar de feitelijke draagkracht van de onderhoudsplichtige niet achterwege mogen blijven"(22). Kennelijk was het hof van oordeel dat zich hier niet het geval voordeed dat het totale inkomen van de man als gevolg van de opgelegde onderhoudsplicht het niveau van 90% van de op hem toepasselijke bijstandsnorm zou onderschrijden. Nog daargelaten dat het onderdeel daarover niet klaagt, acht ik dit oordeel op zichzelf niet onbegrijpelijk, nu de aan de man opgelegde alimentatie (€ 100,- per maand) minder dan 10% van de voor hem geldende bijstandsnorm(23) bedraagt. Daarbij wil ik echter niet verhullen dat het hof, dat naast een schatting van de financieringslasten van de man en de daarmee corresponderende draagkracht géén verdere berekeningen heeft uitgevoerd, het punt waarop volgens de rechtspraak van de Hoge Raad een onderzoek naar de feitelijke draagkracht van de onderhoudsplichtige niet achterwege mag blijven, naar mijn mening wel vervaarlijk dicht is genaderd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/83a40ebb2b20bb1141ca66324c937a24e74800f267028eab47063e28b5d45f23 | shasum -a 256