Alinea 34 Parket bij de Hoge Raad 12 september 2006

10. Voor zover het middel erover klaagt dat de door het Hof onder c, d en e genoemde feiten en omstandigheden niet "nieuw" zijn te noemen, geldt het volgende. Dat de verklaring van het slachtoffer dat zij was verkracht nieuw was, wordt door het middel niet aangevochten. Voorts is het mijns inziens niet onbegrijpelijk dat het Hof het onder d en e genoemde steunbewijs als een nieuw gegeven heeft aangemerkt. Daaraan kan niet afdoen dat, zoals in de toelichting op het middel wordt aangevoerd, de onder d genoemde verklaringen de auditu-verklaringen zijn. Evenmin kan daaraan afdoen dat - zoals wordt gesteld - het misbruik waarover de onder e genoemde getuigen verklaarden, al bij de politie bekend was. Nog afgezien van het feit dat daarmee een beroep wordt gedaan op feiten en omstandigheden waarvan de vraag is of zij in cassatie vaststaan, geldt dat informele en globale bekendheid met hetgeen bepaalde getuigen zouden kunnen verklaren, niet gelijkgesteld kan worden met gedetailleerde, in processen-verbaal neergelegde verklaringen zoals die daadwerkelijk zijn afgelegd. In dit verband kan gewezen worden op art. 255 lid 2 Sv, waarin als nieuwe bezwaren niet alleen worden aangemerkt verklaringen die later bekend zijn geworden, maar ook verklaringen die "niet zijn onderzocht". Het oordeel van het Hof dat de onder e genoemde verklaringen in elk geval in zoverre "nieuw" zijn te noemen, is niet onbegrijpelijk en behoefde - nu op dit punt ter zitting door de verdediging niets is aangevoerd - geen nadere motivering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ce93ba1bbd58e8d693d3788d246e1bc7d814bf27177112f001934f3b3fe62df9 | shasum -a 256