Alinea 26 Parket bij de Hoge Raad 6 oktober 2006

1.5. In het debat tussen partijen over de afwikkeling van de huwelijkse voorwaarden heeft de vrouw zich primair op het standpunt gesteld dat het totale vermogen van de man op de datum van de indiening van het echtscheidingsverzoek (22 november 2002) in de verrekening tussen partijen dient te worden betrokken, met inbegrip van het in de vennootschappen van de man aanwezige vermogen(3). De man heeft dit betwist, stellende dat de huwelijkse voorwaarden hem slechts verplichten tot een verrekening van overgespaarde inkomsten uit arbeid en de daarmee gefinancierde vermogensbestanddelen. Volgens de man is met `inkomsten uit arbeid' bedoeld hetgeen daaronder wordt verstaan in de Wet op de Inkomstenbelasting 1964; daartoe behoort wel het loon uit dienstbetrekking, maar niet de bedrijfswinst. Volgens de man is het bij de totstandkoming van de huwelijkse voorwaarden de bedoeling van partijen geweest dat de verrekenplicht beperkt zou blijven tot de inkomsten uit arbeid. De man had reeds vóór het huwelijk een vennootschap in een tak van het bedrijfsleven waar de winstkansen enorm fluctueren. Het was daarom van belang, dat er voldoende geld in de vennootschap zou blijven teneinde eventuele verliezen te kunnen compenseren. Vanuit de vennootschap is hem gedurende het huwelijk steeds een loon toegekend dat naar maatschappelijke maatstaven als een normaal loon moet worden beschouwd. Van deze inkomsten uit arbeid is volgens de man niets meer over dat nog verrekend zou kunnen worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0aa6bf16601cf3c30fe98f4fc57c849aeb60ac68b112ec5074f7679c4fde9688 | shasum -a 256