Alinea 46 Parket bij de Hoge Raad 14 juli 2006

Het hof acht het door [verweerster] reeds bijgebrachte bewijs als genoemd in r.o. 7.4 door de andersluidende getuigenverklaringen van [eiser] en zijn echtgenote onvoldoende ontkracht. Wat betreft het door [verweerster] thans nog aangebrachte bewijs neemt het hof in het bijzonder in aanmerking de verklaring van [de notaris], dat hem door [betrokkene 2], die bevestigde dat hij de boekhouder van [eiser] was, is gezegd dat [eiser] een lening aan [betrokkene 1] had van f 91.000,-- (en dat de lening aan de vennootschap f 18.000,-- bedroeg). Daarnaast heeft de verpleegkundige [getuige 5] verklaard dat [betrokkene 1] kort voor zijn overlijden altijd zei dat hij van zijn vader nog geld tegoed had en dat hij dat wilde regelen voor zijn overlijden. Ook de getuige [getuige 6], een vriendin van [verweerster], heeft verklaard dat zij [betrokkene 1] heeft bezocht in de Daniël den Hoedkliniek te Rotterdam en dat [betrokkene 1] zich toen zorgen maakte over een geldbedrag dat hij van zijn vader tegoed had. Tenslotte heeft ook [getuige 7], die als vrijwilliger het sterven van [betrokkene 1] heeft begeleid, verklaard dat [betrokkene 1] hem heeft verteld over de kwestie van de geldlening van zijn vader, dat hem nog een bedrag door zijn vader beloofd was en dat hij dat bedrag nog terug moest krijgen. [Getuige 7] verklaart voorts dat hij zich meent te herinneren dat [betrokkene 1] over de achtergrond van de geldlening heeft verklaard, dat hij en [getuige 2] hard hadden gewerkt aan de opbouw van het bedrijf en dat hem gezegd was dat hij daar later voor zou worden terugbetaald. Bij het bedrag was ook inbegrepen de beloning voor de boekhouding die [betrokkene 1] deed voor het bedrijf.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/67f0affde944f9db53462b2ab389cc3faf668002af04a3033d3320054ba6b250 | shasum -a 256