Alinea 58 Parket bij de Hoge Raad 14 juli 2006

15. Deze klachten zien eraan voorbij dat het oordeel over de geloofwaardigheid van de verklaringen van getuigen feitelijk is en naar zijn aard maar in beperkte mate kan worden gemotiveerd en dat het evenzeer aan de rechter is overgelaten om te bepalen welk gewicht hij toekent aan de verklaring van een getuige die - hoewel geen partijgetuige in de zin van art. 164 Rv. - belang heeft bij de uitkomst van de procedure, bij welk oordeel de rechter mag laten meewegen dat de getuigen onder ede zijn gehoord. De stelling van [eiser] dat - kort gezegd - de verhouding tussen hem en [getuige 2] en [getuige 1] ernstig was verstoord en dat zijn verklaring is ingegeven door dat conflict, is door het hof niet miskend. Deze stelling is door het hof verworpen in rechtsoverweging 4.7 van zijn tussenarrest, waar het hof in zijn overweging dat "betrokkenheid" nog niet meebrengt dat de betrokkene "partijdig" is of onwaarheden verklaart - een overweging waarmee het hof de verwerping motiveert van de gronden die [eiser] aanvoert ter ondersteuning van zijn stelling dat de getuigen partijdig zouden zijn en in strijd met de waarheid zouden hebben verklaard - kennelijk onder het begrip "betrokkenheid" mede begrepen heeft geacht een ernstig verstoorde verhouding als door [eiser] gesteld. De stelling van [eiser] dat de verhouding tussen hem en [getuige 1] ernstig was verstoord en dat de verklaring van [getuige 1] is ingegeven door dat conflict, is door het hof voorts in rechtsoverweging 7.6 van zijn eindarrest nog eens uitdrukkelijk verworpen. Anders dan het onderdeel in zijn tweede klacht aanvoert, is het oordeel in het eindarrest dat op geen enkele wijze aannemelijk is geworden dat de inhoud van de verklaring van [getuige 1] zou zijn ingegeven door een groot conflict tussen [eiser] en [getuige 1], niet onbegrijpelijk noch onvoldoende gemotiveerd. Met zijn betoog dat [eiser] dit conflict heeft beschreven en terzake een concreet bewijsaanbod heeft gedaan, ziet het onderdeel eraan voorbij dat het hof zich niet heeft uitgesproken over het bestaan van dit conflict maar heeft geoordeeld dat niet aannemelijk is gemaakt dat dit conflict [getuige 1] heeft aangezet tot een valse verklaring. Kennelijk en niet onbegrijpelijk heeft het hof in dit verband meer gewicht toegekend aan de omstandigheid dat de verklaring van [getuige 1] (evenals die van [getuige 2]) niet op zichzelf staat maar inhoudelijk (althans wat betreft het bestaan van een leenschuld van tenminste f 80.000,-) overeenstemt met die van enkele andere getuigen waaronder die van de notaris, dan aan het door het middel aangevoerde gegeven dat de verklaring van [getuige 1] regelrecht in strijd is met die van [eiser] Overigens valt niet in te zien waarom het hof in de andersluidende verklaring van [eiser] - die partij is in deze procedure - een aanwijzing had moeten zien voor de leugenachtigheid van de verklaring van [getuige 1]. De slotsom is dat middelonderdeel 1.3 faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/67f0affde944f9db53462b2ab389cc3faf668002af04a3033d3320054ba6b250 | shasum -a 256