Alinea 22 Parket bij de Hoge Raad 15 september 2006

4. De rechtbank te Leeuwarden heeft - na zowel bij tussenvonnis van 16 augustus 2000 als bij tussenvonnis van 14 februari 2001 een comparitie van partijen te hebben gelast en na een descente te hebben gehouden - in haar eindvonnis van 20 maart 2002 zowel het primaire als subsidiaire verweer van de Stichting c.s. verworpen en de gevorderde verklaring voor recht dat op het perceel van [verweerder 2] geen erfdienstbaarheid rust toegewezen. Het meer subsidiaire verweer van de Stichting c.s. dat de reed als buurweg moet worden aangemerkt heeft de rechtbank evenwel gehonoreerd. Daartoe heeft de rechtbank overwogen als volgt. De reed werd zowel door eisers als door gedaagden in ieder geval vanaf het jaar 1984 gebruikt. Op grond van dit gemene gebruik kunnen gedaagden zich beroepen op het bezit van het recht van buurweg, welk bezit een vermoeden van recht oplevert. Ten aanzien van het liggende gedeelte van de "T" wordt bovendien in diverse aktes gesproken over een recht van reed als vanouds. Weliswaar is de vestiging van een erfdienstbaarheid niet aangetoond, doch dit laat onverlet dat er een zeker recht bestond ter zake van de reed. Ook kan uit de verkeerssituatie ter plaatse een vermoeden worden ontleend dat er een zeker recht bestaat gebruik te maken van de reed. De enkele stelling van [verweerder] c.s. en [betrokkene 1] dat slechts sprake was van gedogen, zal als onvoldoende onderbouwd worden verworpen. Daarbij wordt opgemerkt dat een enkel gedogen op den duur, zonder dat zich iets nieuws voordoet, tot bestemming kan uitgroeien. Volgens art. 160 Overgangswet nieuw BW blijven bestaande buurwegen gehandhaafd. Op grond van deze overwegingen heeft de rechtbank de overige vorderingen van [verweerder] c.s. en [betrokkene 1], die ertoe strekken dat de Stichting c.s. niet langer gebruik zouden kunnen maken van de reed, afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0697c1fee735ce28b8e718ba83f631094ff83ca86536b0f64bc87a420ca3d934 | shasum -a 256