Alinea 47 Parket bij de Hoge Raad 15 september 2006

Het onderdeel betoogt evenwel terecht dat het hof met zijn oordeel dat uit het gebruik van de reed door de Stichting c.s. sinds 1984 niet het bestaan van een buurweg kan worden afgeleid nu uit het enkele gedogen van dit gebruik door [verweerder 2] tot 1 januari 1992 geen stilzwijgende bestemming van de reed als buurweg kan worden afgeleid, blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting dan wel zijn oordeel onvoldoende heeft gemotiveerd. Uit 's hofs overwegingen blijkt niet op grond waarvan het hof heeft geoordeeld dat het beroep van de Stichting c.s. op het bezit van het recht van buurweg dat een vermoeden van recht oplevert, niet kan worden aanvaard. Voorzover het hof heeft gemeend dat langdurig gemeen gebruik van een weg niet als bezit van het recht van buurweg kan worden aangemerkt doch steeds moet worden gekwalificeerd als een enkel gedogen, heeft het hof blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Zo het hof van oordeel is geweest dat de Stichting - door middel van Autohandel Twijzel - niet het bezit heeft gehad, behoefde dat oordeel nadere motivering om begrijpelijk te zijn gelet op het door de Stichting c.s. gedane beroep op het bezit en het daaraan verbonden rechtsvermoeden (zie bijv. conclusie van repliek, nr. 23). Zo het hof het bedoelde vermoeden zou hebben onderkend maar heeft gemeend dat op grond van de stellingen van [verweerder] c.s. zonder bewijslevering is komen vast te staan dat het gebruik door de Stichting c.s. uitsluitend steunde op het gedogen van [verweerder] c.s., dan is ook dat oordeel onvoldoende gemotiveerd. De hierop gerichte klachten van onderdeel 2 zijn terecht voorgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0697c1fee735ce28b8e718ba83f631094ff83ca86536b0f64bc87a420ca3d934 | shasum -a 256