Alinea 92 Parket bij de Hoge Raad 10 november 2006

Wat betreft de vergelijking met de regeling van het enquêterecht, meer in het bijzonder met art. 2:356 onder b BW jo. 2:358 BW, waaruit expliciet blijkt dat de ondernemingskamer de voorlopige tenuitvoerlegging van de voorziening die bestaat uit (de schorsing of) het ontslag van een of meer bestuurders kan bevelen, geldt m.i. het volgende. Klacht 4 betoogt dat uit het feit dat voor de ontslagbeslissing in een enquêteprocedure de mogelijkheid tot uitvoerbaar bij voorraadverklaring uitdrukkelijk in de wet is opgenomen, moet worden afgeleid dat, nu dit niet expliciet voor de ontslagbeslissing in de procedure ex art. 2:298 BW is bepaald, deze ontslagbeslissing dus kennelijk niet uitvoerbaar bij voorraad verklaard kan worden. In het licht van de hiervoor besproken hoofdregel van art. 288 Rv acht ik deze (a contrario) redenering onhoudbaar. Veeleer juist lijkt mij de (analogische) redenering van het hof: uit het feit dat in de wet is opgenomen dat de ondernemingskamer de voorziening tot ontslag van een of meer bestuurders uitvoerbaar bij voorraad kan verklaren, kan worden afgeleid dat er kennelijk geen fundamenteel beletsel bestaat om de beslissing tot ontslag van een bestuurder ex art. 2:298 BW uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Ik meen kortom dat het hof terecht heeft overwogen dat uit de regeling van het enquêterecht blijkt dat de aard van de (ontslag)beslissing niet aan de uitvoerbaar bij voorraadverklaring in de weg staat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f7f4e1cbc9fa9c7529e4bd705f436cec98325c2900d8962c22db91c6321da578 | shasum -a 256