Alinea 10 Parket bij de Hoge Raad 17 november 2006

1. Thans eiser tot cassatie, verder: [eiser], is als bestuurder van een personenauto op een door verkeerslichten beveiligde kruising in aanrijding gekomen met een door [betrokkene 1] bestuurde personenauto die was verzekerd bij LMV Versicherungen, die in Nederland wordt vertegenwoordigd door thans verweerster in cassatie, verder: NBM. In confesso is dat een van beide bestuurders door rood licht moet hebben gereden. [Eiser] heeft NBM in rechte betrokken; vooropstellend dat hij niet kan bewijzen dat [betrokkene 1] door rood licht is gereden, heeft hij aan zijn vordering ten grondslag gelegd, voorzover thans nog van belang, dat [betrokkene 1] - hoezeer ook de kruising oprijdend met groen licht - onvoldoende voorzichtigheid heeft betracht om een aanrijding te voorkomen. De rechtbank heeft dat betoog gehonoreerd en de vorderingen van [eiser] (een verklaring voor recht en een veroordeling tot schadevergoeding) toegewezen, daarbij overwegende dat een beroep op eigen schuld NBM niet kan baten omdat dit is gebaseerd op de niet te bewijzen stelling dat [eiser] door rood is gereden. Het hof heeft dat vonnis vernietigd en de vorderingen afgewezen op de grond - kort gezegd - dat bij de beoordeling van het geschil veronderstellenderwijs ervan dient te worden uitgegaan dat [eiser] door rood licht is gereden en dat deze ernstige verkeersfout de aanrijding heeft veroorzaakt, en dat - zo [betrokkene 1] al enige vorm van onzorgvuldigheid zou kunnen worden verweten - deze fout in het niet valt bij de verkeersfout van [eiser]. [Eiser] heeft cassatieberoep ingesteld, zich daarbij beroepend op HR 22 april 2005, NJ 2006, 20.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2a7841fffad58bb019fc033138579c8b79d0472961e676ca7b9b4ec7273e6dbd | shasum -a 256