Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 1 december 2006

2.3 De goede trouw ziet op het gedrag dat de verzoeker aan de dag heeft gelegd ten aanzien van het ontstaan en onbetaald laten van één of meer schulden((8)). Nagegaan dient te worden of en in hoeverre hem terzake verwijten zijn te maken. Daartoe is niet vereist dat het maken of onbetaald laten van een schuld 'desbewust' geschiedt((9)). De vaststelling van de afwezigheid van goede trouw strekt mede er toe om misbruik van de schuldsanerings-regeling te voorkomen((10)). Toepassing van de schuldsaneringsregeling dient achterwege te blijven ten aanzien van een verzoeker die poogt met behulp daarvan bevrijd te raken van een even van te voren geheel onverantwoord op zich genomen schuldenlast of van wie, gezien zijn verleden, betwijfeld moet worden of hij bereid en in staat is bij de uitvoering van de schuldsanering zijn verplichtingen behoorlijk na te komen. Heeft echter de verzoeker ten tijde van het verzoek er blijk van heeft gegeven zich ten opzichte van schuldeisers naar behoren te willen en kunnen gedragen dan kan dat aanleiding zijn om het verzoek te honoreren, ofschoon het doen ontstaan of onbetaald laten van een schuld in het verleden als een (ernstige) fout van de verzoeker is aan te merken((11)). Er is, anders gezegd, ruimte voor 'vergeving' bij inmiddels getoonde verantwoordelijkheid voor de nakoming van financiële verplichtingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/78f6bfdb12c97c9ae3a8231a5bc891309cc101dea9da8e535c0707936a2e0fa7 | shasum -a 256