Alinea 73 Parket bij de Hoge Raad 1 december 2006

Betoogd wordt dat 's Hofs oordeel op een onjuist inzicht in de bedrijfsvoering berust. Salarissen van de vennoten moeten, zo wordt gesteld, als lopende verplichtingen van de zelfstandige fiscale rechtspersoon worden aangemerkt. Deze fiscaal getinte stelling doet 's Hofs oordeel niet onjuist of onbegrijpelijk zijn. Er wordt daardoor niet weggenomen dat de vennoten de vrijheid hadden om als blijk van hun zorg voor de nakoming van hun verplichtingen jegens de schuldeisers hun salarissen en de voorschotopnames aan te passen aan de precaire financiële situatie. In het gegeven van de uitstaande vorderingen, waarop in onderdeel 1.11 nog een beroep wordt gedaan, heeft het Hof geen aanleiding hoeven te vinden om te oordelen dat niet tot een verlaging van de salarissen en voorschotopnames hoefde te worden overgegaan. In de vaststelling van BFT dat de financiële situatie precair was, zullen de openstaande vorderingen ongetwijfeld zijn meegewogen. Er zijn in appel ook door [verzoeker] geen financiële beschouwingen gegeven, waaruit volgt dat het handhaven van de salarissen van de vennoten op vrijwel hetzelfde hoge niveau in het licht van enerzijds de hoogte en inbaarheid van de openstaande vorderingen en anderzijds de hoogte van de andere verplichtingen verantwoord was. Hetzelfde geldt voor het beroep in onderdeel 1.11 op het negatieve resultaat in 2003 dat boekhoudkundig doorwerkt in de vermogenspositie 2004. Ook daarmee wordt nog niets gezegd over het wel of niet verantwoord zijn van het vrijwel geheel handhaven van het hoge niveau van de salarissen en de voorschotopnames.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/78f6bfdb12c97c9ae3a8231a5bc891309cc101dea9da8e535c0707936a2e0fa7 | shasum -a 256