Alinea 187 Parket bij de Hoge Raad 20 februari 2007

5. Het cassatiemiddel stelt dat het hof is uitgegaan van een onjuiste uitleg van de in de tenlastelegging voorkomende en aan artikel 46 lid 1 Sr ontleende woorden "kennelijk bestemd tot het begaan van het misdrijf". Omdat de bij verdachte aangetroffen voorwerpen et cetera in objectieve zin de door verdachte beoogde misdrijven niet zouden kunnen bevorderen of bewerkstelligen zou het hof, aldus de steller van het middel, hebben vrijgesproken. Aan de hand van de wetsgeschiedenis betoogt de steller van het middel dat de nadruk bij de strafbare voorbereidingshandelingen ligt bij de subjectieve component daarvan. Het hof heeft te zwaar het accent gelegd op de noodzaak van een objectieve gevaarlijkheid. Alleen wanneer de aangetroffen voorbereidingsmiddelen afzonderlijk of in combinatie met elkaar of met andere, eventueel nog te verwerven goederen, nooit geschikt zouden zijn om het beoogde criminele doel te verwezenlijken zou, aldus de steller van het middel, de objectieve component ontoereikend zijn. En dat heeft het hof niet vastgesteld. Het gaat erom of de aangetroffen voorbereidingsmiddelen, zowel in de ogen van verdachte als in de ogen van de gemiddelde rechtsgenoot, voor de verwezenlijking van de criminele intenties van de verdachte, een instrumentele functie konden hebben. Hoe gevaarlijker het doel is dat verdachte nastreeft, des te zwaarder de betekenis is van de criminele intentie van verdachte voor de strafbaarheid van de voorbereiding. De woorden "kennelijk bestemd tot het begaan van dat misdrijf" in artikel 46 lid 1 Sr dienen volgens de steller van het middel vanuit de wetsgeschiedenis bezien in deze zin te worden uitgelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cebaa654df0d6c446e0fa1f0ba9c3fc03b0ae769dd1e680ccb46928918e0a0ae | shasum -a 256